Σάββατο, 15 Μαρτίου 2008

Μαργαριτάρια μαθητών...


Μετά από πολλές πιέσεις, δέχτηκα να δημοσιεύσω μερικά από τα μαργαριτάρια (το top 6 από αυτά που μπορώ να θυμηθώ) που κατά καιρούς πετάνε διάφοροι μαθητές μου. Έτσι, για να μη νομίζουν μερικοί συνάδελφοι πως μόνο τα δικά τους παιδάκια έχουν "ατυχείς" στιγμές.

Μαργαριτάρι 1ο: Μετά από πολύωρη προσπάθεια, καταφέρνει μία μαθήτρια να καταλάβει πως βγάζουμε κοινό παράγοντα, με την εξής λογική: π.χ. 3χ+2*3= 3(χ+2) Κοινός παράγοντας? το 3. Ωραία, 3χ. Πήραμε το 3, τι μένει? Το χ! 2*3. Πήραμε το 3, τι μένει? Το 2! Άρα, 3(χ+2). Μέχρι εδώ καλά! Όταν όμως πήγαμε στο επόμενο παράδειγμα... χ^2 - 4χ (χ-τετράγωνο μείον 4χ), λέει. Κοινός παράγοντας είναι το χ! (Σωστά μέχρι εδώ! Σκάω χαμόγελο!) Συνεχίζει όμως... χ-τετράγωνο..... πήραμε το χ... Τι μένει??? Το τετράγωνο?

Μαργαριτάρι 2ο: Η ίδια μαθήτρια, σε εκφώνηση άσκησης γεωμετρίας.
-Ζ το μέσον της πλευράς ΑΓ
-Τι να ζητήσω????

Μαργαριτάρι 3ο: Μαθήτρια 3ης Λυκείου σε ΕΠΑΛ
2χ=12 => χ=.... 12-2=10!

Μαργαριτάρι 3ο: Μαθητής προσπαθεί να λύσει μία άσκηση. Σε κάποιο σημείο, γράφει σε μία παρένθεση κάτι τελείως λάθος. ---> .....(βλακείες).....
-Τι γράφεις εκεί βρε? Σβήσε την παρένθεση...
-Καλά κύριε! ---> ...... βλακείες .......

Μαργαριτάρι 4ο: Μετά την επεξήγηση μίας μεθόδου την οποία δεν είχε αρχικά καταλάβει ένας μαθητής, μου βγαίνει το Ιταλικό: Va bene? (δηλαδή εντάξει? κατάλαβες?) Σας παραθέτω κατά λέξη την απάντησή του:
-Όχι κύριε, δεν είναι babalu... άλλη τσίχλα είναι, την πήρα από το σπίτι!

Μαργαριτάρι 5ο: Από μαθητή β' γυμνασίου:
-y=2x + 1. Αν το x είναι 3, πόσο είναι το y?
-Βάζουμε όπου x το 3, και γίνεται: y=23 +1=> y=24!!!!!!

Μαργαριτάρι 6ο: Από μαθήτρια α' γυμνασίου:
3χ=6 => χ= :3 + 6 (χ ίσον δια τρία συν έξι!)
Στην ερώτηση: Τι δια 3? απλά με κοίταζε ξύνοντας το κεφάλι της...
Παρόλα αυτά, προτιμώ να ακούσω μία χαζομάρα, παρά να φοβάτε ο μαθητής να εκφράσει οποιαδήποτε απορία, ή να έχει την εντύπωση πως έχει κατανοήσει πλήρως τα πάντα...

Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2008

Χάρισε μου ένα χαμόγελο


Τι πιο όμορφο
Από ένα χαμόγελο
Από αυτό το χαμόγελο
Που φροντίζεις συχνά να μου χαρίζεις
Και με κάνεις να νιώθω υπέροχα

Χάρισέ μου και σήμερα
Ένα τέτοιο χαμόγελο
Όπως μόνο εσύ ξέρεις...

Κι εσύ περαστικέ διαβάτη
Που τυχαία σ'έβγαλε ο δρόμος σου εδώ
Σκέψου, ποιον θα μπορούσες
Να κάνεις να χαμογελάει
Και κάνε ότι περνάει από το χέρι σου
Ώστε να του χαρίσεις
Το πιο όμορφο χαμόγελο