Τρίτη, 29 Ιουλίου 2008

Δώρο γενεθλίων!!!

Πριν λίγες μέρες, ο αγαπητός μου φίλος Diage, έκλεισε ένα χρόνο παρουσίας στο bloggoχωριό! Δε μπορούσα, παρά να του κάνω ένα μικρό δωράκι για τα πρώτα του γενέθλια!
Το Δωράκι του, όπως καταλάβατε, είναι το αντικείμενο που βλέπετε στην εικόνα δεξιά σας.
Το σπαθί -αν μπορεί κανείς να το πει σπαθί έτσι όπως το έφτιαξα- είναι γυάλινο, για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι το ότι μόνο γυάλινα αντικείμενα μπορώ να φτιάχνω στη θερινή μου δουλειά, και ο δεύτερος το ότι το γυαλί είναι τόσο εύθραυστο, όπως και η καρδιά του αγαπημένου μας Diage, αλλά ταυτόχρονα είναι τρομερά κοφτερό!
Όποιος έχει αντίρρηση, μπορεί απλά να περάσει από το blog του μια βόλτα και να καταλάβει!
Το χρώμμα του σπαθιού λευκό, για να συμβολίζει την αγνή ψυχή του, ενώ πάνω στο σπαθί υπάρχουν μερικές κόκκινες στάμπες, που είναι το αίμα όσων πήγαν να σταθούν εμπόδιο στην αναζήτησή του!
Οι χρωμματιστές πινελιές γύρω από το σπαθί, συαισθήματα που μαζί του έχουμε νιώσει! Κάθε χρώμμα, κι ένα συναίσθημα! Μίσος, αγάπη, αγωνία, ελπίδα...
Κάτω από το σπαθί, σε μπλε φόντο και με διάφανα γράμματα, αναγράφετε το όνομα του κατόχου του. DIAGE!

Χρόνια πολλά φίλε μου! Συνέχισε να μας ταξιδεύεις στα όμορφα μονοπάτια με τις νεράιδες και τα ξωτικά σου, και όποτε χρειαστείς, το σπαθί θα είναι δίπλα σου για να σε προστατέψει!
Μεγάλη μου τιμή, να με θεωρείς φίλο σου...

Ίππασος ο Μεταπόντιος

Η ιστορία μας έχει διδάξει πως πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν Εφιάλτες. Είναι αρκετοί οι λόγοι που μπορούν να ωθήσουν κάποιον στην προδοσία. Είτε από εγωισμό, είτε από ζήλια, είτε από ματαιοδοξία, είτε λόγο χρημάτων, όταν υπάρχουν μυστικά, πάντα θα βρεθεί κάποιος που θα παίζει το ρόλο του Ιούδα.
Στην περίπτωση της σχολής του Πυθαγόρα, ο Εφιάλτης άκουγε στο όνομα Ίππασος. Ίππασος ο Μεταπόντιος.
Με ποιο τρόπο όμως πρόδωσε τους Πυθαγόρειους?
Η σχολή του Πυθαγόρα λειτουργούσε άκρως μυστικιστικά. Απαγορευόταν να βγει προς τα έξω οτιδήποτε μάθαινες η ανακάλυπτες. Επίσης, οι Πυθαγόρειοι συμβόλιζαν τα πάντα με αριθμούς, θεωρώντας πως η μονάδα ήταν η αρχή του κόσμου.
Ο Ίππασος, κατάφερε να αποδείξει όμως πως η διαγώνιος του τετραγώνου με πλευρά 1 είναι ασύμμετρο μέγεθος. Δεν μπορεί να μετρηθεί δηλαδή. (σ.σ. το μήκος της είναι η τετραγωνική ρίζα του 2, αριθμός άρρητος, που σημαίνει πως δε μπορεί να γραφεί ως κλάσμα φυσικών αριθμών. Αυτοί οι αριθμοί ήταν άγνωστοι εκείνη τη περίοδο)
Δεν ήταν όμως μόνο αυτό. Πέραν του ότι κλόνισε ολόκληρη τη διδασκαλία των Πυθαγορείων με την απόδειξή του, -η οποία θεωρείτε από πολλούς μαθηματικούς ως μια από τις ομορφότερες αποδείξεις- αλλά την κοινοποίησε και έξω από τη σχολή! Τόσο μεγάλος ήταν ο ενθουσιασμός του!
Βέβαια πλήρωσε ακριβά για την ενέργειά του! "Πνίγηκε" στη θάλασσα σε ένα ναυάγιο. Ήταν η τιμωρία του για ασέβεια και ανίερη προδοσία προς τη σχολή και τους θεούς!

Κοιτάξτε λίγο τον περίγυρό σας, και βρείτε τον δικό σας εφιάλτη! Σίγουρα θα είναι "κρυμμένος" σε μια γωνιά και θα περιμένει να σας τη φέρει! Μη του δώσετε το δικαίωμα...

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2008

Παιχνιδάκι!

Η Σοφία με κάλεσε να παίξω ένα παιχνιδάκι. Πρέπει να γράψωλέει 10 άχρηστες πληροφορίες για τον εαυτό μου!
Έχουμε και λέμε λοιπόν:

1. Είμαι γέννημα-θρέμμα Σταυρουπολήτης! Μάλιστα, το σπίτι μου βρίσκεται απέναντι από το Ψυχειατρικό Νοσοκομίο Θεσσαλονίκης!

2. Είμαι -αδιόριστος ακόμα- μαθηματικός. Αν συνδιάσετε το ρητό "οι μαθηματικοί είναι τρελοί" με το (1), μπορείτε να βγάλετε εύκολα τα συμπεράσματα σας

3. Πιστεύω στη φιλία ανδρών-γυναικών, γι'αυτό άλλωστε έχω πολλές φίλες, με τις οποίες ποτέ δεν θα έκανα κάτι ερωτικό!

4. Δηλώνω αυστηρά άντρας! Προς αποφυγή παρεξηγήσεων λόγο του (3)! Δυστυχώς σήμερα το ότι είναι κάποιος άντρας... πρέπει να το δηλώνει!

5. Τρελένομαι στις διακοπές να κάνω camping! Τα δωμάτια, αν και έχουν περισσότερες ανέσεις, δε με ελκύουν και τόσο! Πάω διακοπές για να ξεφύγω από το τσιμέντο της πόλης, και δε μπορώ κι εκεί να μένω μέσα σε τέσσερις τοίχους...

6. Μπορώ να παίζω τάβλι απίστευτες ώρες, αρκεί ο αντίπαλος να ΜΗ μετράει με τα δάχτυλα, και να μη σκέφτεται συνέχεια τι θα παίξει! Το έχω κλείσει αρκετές φορές για τους δύο παραπάνω λόγους...

7. Είμαι υπερβολικά ήρεμος! Μέχρι αηδίας μπορώ να πω! Προσπαθώ να το αλλάξω αυτό, αλλά αλλάζει ο άνθρωπος στα γεράματα? Με μοναδική εξαίρεση όταν βρίσκομαι στην Τούμπα! Ο ΠΑΟΚ μου βγάζει έναν άλλο εαυτό, και πολύ το χαίρομαι!

8. Ενώ κοντεύω να κλείσω αισίως τα 27, (19/9 τα γεννέθλιά μου για τις ευχές σας) κανείς δε με κάνει πάνω από 22! Για να μην αναφέρω πως πριν από ένα χρόνο περίπου μου ζήτησαν ταυτότητα για να μου φέρουν το αγαπημένο μου famus cola!!! Ρεζίλι, ε?

9. Σαν καθηγητής, νοιάζομαι για όλους τους μαθητές μου το ίδιο, αλλά σαν άνθρωπος δεν μπορώ παρά να έχω κάποιες ιδιαίτερες συμπάθειες. Ποτέ όμως αντιπάθειες!

10. Μπορώ να συγχωρέσω τα πάντα, εκτός από την απιστία και την αδικία.

Θα προσκαλέσω στο παιχνίδι τη Μαρούλα, και τη Μικρή λογοτέχνη. Αγαπητέ μου diage, θα προσκαλούσα κι εσένα, αλλά ξέρω πως θα με "γράψεις" γιατί δεν ταιριάζει στο υπέροχο blog σου!

Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2008

Πτυχία από παντού, σε όλους και ισότιμα!

Ο Θανάσης από μικρός είχε δείξει τεράστιο ενδιαφέρον για τους υπολογιστές. Σεμια εποχή που δεν υπήρχε το διαδύκτιο, και οι υπολογιστές βρισκόταν σε ελάχιστα σπίτια, είχε έναν υπερσύγχρονο υπολογιστή, 80386! Να φανταστείτε, τα αρχεία του τα αποθήκευε σε δισκέτες 1,44''! Πριν καλά καλά πάει στο γυμνάσιο, είχε μάθει μόνος του να προγραμματίζει σε γλώσσα GW BASIC. Όλο του τον χρόνο τον αφιέρωνε στον υπολογιστή του, με αποτέλεσμα στο σχολείο να είναι αρκετά μέτριος μαθητής. Κουτσά στραβά έβγαλε το λύκειο, και σπούδασε πληροφορική σε ένα παράρτημα Αγγλικού πανεπιστημίου στην Ελλάδα.

Ο Πέτρος, φίλος του Θανάση, δεν σκάμπαζε από υπολογιστές. Η άγνοιά του δεν οφειλόταν σε έλλειψη ενδιαφέροντος. Πως να ενδιαφερθείς για κάτι άγνωστο? Θεωρούσε άσκοπο το να έχει ηλεκτρονικό υπολογιστή. Μάλλον προτιμούσε να χαλάσει τα μάτια του διαβάζοντας, και όχι παίζοντας παιχνίδια σε μια ασπρόμαυρη οθόνη. Ήταν πολύ καλός μαθητής, και κατάφερε να περάσει στο πανεπιστήμιο. Πληροφορική Θεσσαλονίκης!

Ο τρίτος της παρέας, ήταν ο Νίκος. Ήταν από σχετικά εύπορη οικογένεια, και στο σχολείο το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να βγάλει το λύκειο. Ήξερε από την πρώτη λυκείου το μέλλον του! Με το που θα έπερνε το απολυτήριο, θα έκανε την εγγραφή του σε ένα Βρετανικό πανεπιστήμιο. Πληροφορική κι αυτός! Δεν είχε τις γνώσεις του Θανάση βέβαια, αλλά "έβλεπε" πως η πληροφορική είναι η επιστήμη του μέλλοντος...

Ο Θανάσης, ο Πέτρος και ο Νίκος, πήραν το πτυχίο του πληροφορικάριου, και βγήκαν μαζί στν αγορά εργασίας. Φίλοι από μικροί, αλλά η κόντρα δεν άργησε να έρθει. Ο Πέτρος, έβλεπε υπεροπτικά τους άλλους δύο. Ειδικά τον Θανάση. Θεωρούσε τα πτυχία τους κατώτερα από το δικό του. Ο Νίκος αντιδρούσε λέγοντας πως το πανεπιστήμιό του είναι ένα από τα καλύτερα της ευρώπης, και πως στη σχολή του Πέτρου μάθαιναν ελάχιστα. Ο Θανάσης όταν τους άκουγε, γελούσε δυνατά και τους προκαλούσε να αποδείξουν ποιος είναι ο καλύτερος.
-Ας δημιουργήσουμε ένα πρόγραμμα, σε όποια γλώσσα προγραμματισμού θέλετε. Όποιος το κάνει καλύτερο και σε συντομότερο χρονικό διάστημα, κερδίζει! Κανείς όμως δεν του πήγαινε κόντρα! Ήξεραν πως πολλές φορές καθόταν μέχρι και 30 ώρες μπροστά στον υπολογιστή και προγραμμάτιζε, έτσι για την πλάκα του! Τι αντοχές, θεέ μου!!!

Προχθές, πήγε για ψήφιση ένα νέο νομοσχέδιο, με το οποίο αναγνωρίζεται πλήρος το πτυχίο των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών, ως ισότιμο με τα αντίστοιχα πτυχία που δίνονται αν έχεις σπουδάσει σε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Θανάσης χάρηκε, ενώ ο Πέτρος και ο Νίκος σάστισαν. Ίσα εργασιακά δικαιώματα? Αν είναι δυνατόν!

Σίγουρα, υπάρχουν αρκετοί σαν τον Θανάση, που σπούδασαν σε Ελληνικό πανεπιστήμιο. Και μάλιστα, οι περισσότεροι που σπούδασαν σε παράρτημα πανεπιστημίου στην Ελλάδα, ή σε κάποιο ΙΙΕΚ, είναι σαν τον Πέτρο. Λίγο το ότι θεωρείται η πληροφορική ως το επάγγελμα του μέλλοντος, λίγο η αναβολή στράτευσης για λίγα χρόνια και πολύ περισσότερο η "ανάγκη" του σύγχρωνου Έλληνα γονιού να περιφανευτεί για το παιδί του -σπουδάζει πληροφορική, άσχετα που, πως και με ποιο αντίκρισμα- γέμιζαν όλες αυτές τις "σχολές" οι οποίες μέχρι φέτος άνηκαν στο υπουργείο εμπορίας!
Είμαι κι εγώ μπερδεμένος για το τι είναι σωστό. Αλόγιστα πτυχία παντού? Δικαίωμα στη μετά-λυκειακή μόρφωση σε όλους?
Βλέποντας τον Θανάση, θεωρώ πως τα πτυχία ναι, είναι ισότιμα. Αλλάζοντας όμως λίγο τους ρόλους, θεωρόντας πως ο Θανάσης πέρασε στο τμήμα πληροφορικής του Α.Π.Θ. ενώ ο Πέτρος σπούδασε σε κάποιο παράρτημα πανεπιστημίου δεν μπορώ να διανοηθώ την ισότημία ούτε του πτυχίου, ούτε των γνώσεων! Αλήθεια, πόσοι "Θανάσηδες" μπορεί να υπάρχουν? Όσοι κι αν είναι, όση αξία κι αν έχει το πτυχίο τους, σίγουρα δεν θα πάνε χαμένοι...
Μία τέτοια κίνηση όμως, σίγουρα απαξιώνει ακόμη περισσότερο το Ελληνικό Πανεπιστήμιο... ή αλλιώς, το "πανεπιστήμιο των καταλήψεων".