Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2008

Κρίση εθνικής ταυτότητας...

Θέλοντας να επιστρέψω στο blog μου, που το είχα παρατήσει λόγο έλειψης χρόνου... αποφάσισα να αναφερθώ σε κάτι που με βασανίζει εδώ και καιρό.
Με απασχολεί η... εθνικότητά μου!
Έλληνας νοιώθω, και αυτό γράφει πάνω η ταυτότητά μου!
Μιλάω Ελληνικά, γράφω Ελληνικά, σκέφτομαι σαν Έλληνας.
Όμως όλοι γύρω μου, λένε το αντίθετο!
Οι Νότιοι, με αποκαλούν Βούλγαρο. "Βούλγαρος: Θεσσαλονικιός, κυρίως οπαδός του ΠΑΟΚ" αναγράφει το -εμετικό- λεξικό του Μπαμπινιώτη.
Οι συμπολίτες μου, υποστηρικτές άλλων ομάδων, με αποκαλούν Τούρκο! Φανταστείτε πως είναι οι ίδιοι "Έλληνες" που νευριάζουν όταν τους αποκαλούν κι αυτούς... Βούλγαρους!
Ενώ οι δυτικές χώρες, πρόσφατα με αποκάλεσαν "Μακεδόνα", εννοώντας... Σκοπιανό!!!
Αναρρωτιέμαι τι θα πρέπει να απαντήσω μετά από λίγα χρόνια στον γιό μου -αν γίνω ποτέ πατέρας- όταν θα με ρωτήσει τι εθνικότητας είναι τελικά. Έλληνας, Τούρκος, Βούλγαρος ή Μακεδόνας?
Η όταν θα με ρωτήσει: "Μπαμπά... αυτοί γιατί μας αποκαλούν Τούρκους? Έλληνες δεν είμαστε?"
Έλληνας είμαι! Έλληνας νοιώθω! Και δεν μπορώ να δώσω σε κανέναν το δικαίωμα να ισχυριστεί το αντίθετο!