Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2008

Απλές σκέψεις των "ημερών"

Πριν από λίγη ώρα, είχα μια συζήτηση με τον πατέρα μου, σχετικά με τα γεγονότα που διαδραματίζονται σε ολόκληρη τη χώρα, λόγο της εν ψυχρό δολοφονίας του μικρού Αλέξανδρου.
Πραγματικά, κάθε φορά που συζητάω ένα σοβαρό θέμα μαζί του, νομίζω πως φεύγω πιο... "σοφός"! Άλλωστε, οι περισσότεροι δεν έχουμε ως πρότυπα τους γονείς μας?
Βλέποντας ταυτόχρονα τηλεόραση, και κάποιους πολίτες να παίρνουν τηλέφωνα σε όλες τις εκπομπές και να διαμαρτύρονται για τη ζημιά που έπαθαν από τους "αλήτες" τους κουκουλοφόρους, οι οποίοι καίνε ότι βρουν μπροστά τους, μου γεννήθηκε αυθόρμητα η απορία: Τι λέγαν άραγε στην τηλεόραση και το ράδιο οι -ελεγχόμενοι από τη χούντα έστω- δημοσιογράφοι? Και που ήταν ο πατέρας μου εκείνες τις μέρες?
Με απογοήτευση τον άκουσα να μου λέει πως... δεν ήταν στο πολυτεχνείο. Καθόταν όπως ο περισσότερος κόσμος στον καναπέ και παρακολουθούσε τα γεγονότα! Αν βρισκόταν στο πολυτεχνείο, θα έμοιαζε στα μάτια μου περισσότερο "ήρωας" απ' ότι τώρα...! Η αλήθεια είναι πως στο παρελθόν φοβόμουν να τον ρωτήσω, μόνο και μόνο γιατί υπήρχε κι αυτή ως πιθανή απάντηση!
Όμως, επειδή το μήλο κάτω από τη μηλιά πέφτει, όπως λέει και ο σοφός μας λαός... κατάλαβα πως κι εγώ με τον ίδιο τρόπο την πάτησα αυτές τις μέρες!
Από όλα τα Μ.Μ.Ε. η ίδια καραμέλα: Οι κουκουλοφόροι σπάνε τις βιτρίνες. Κάνουνε ζημιά σε εκατοντάδες αθώους πολίτες! Κλέβουν τα καταστήματά τους, και στη συνέχεια τα βάζουν φωτιά και τα ρημάζουν όλα στο διάβα τους! Δεν άργησαν να βγουν και τα "παπαγαλάκια" που τρώνε την ίδια καραμέλα. "Μου έσπασαν το μαγαζί, οι αλήτες"! "Δε μπορούμε να κυκλοφορήσουμε στο δρόμο", "έχασα τη δουλειά μου εξαιτίας τους" και πολλά άλλα!
Όμως, σύμφωνα πάντα με τον πατέρα μου, τα ίδια έλεγαν και τις αλησμόνητες ημέρες του πολυτεχνείου! "50 αναρχικοί και κομουνιστές, έκαναν κατάληψη στο πολυτεχνείο!", "ο κόσμος είναι εξαγριωμένος μαζί τους", "σπάνε, καίνε, ρημάζουν" και άλλες τέτοιες ανοησίες, για να παραπληροφορήσουν την κοινή γνώμη, και τους αγωνιστές να τους κάνουν αλήτες στα μάτια όλων.
Μέσα στους αγωνιστές του πολυτεχνείου, υπήρχαν φυσικά και ασφαλίτες, όπως και άλλοι άνθρωποι της χούντας, οι οποίοι πέραν από το ρόλο του "χαφιέ", έπαιζαν και το ρόλο της προβοκάτσιας.
Άραγε, πόσο άλλαξαν τα πράγματα 35 χρόνια μετά? Ίσως καθόλου, σκέφτομαι! Και πραγματικά... κάθε φορά το ίδιο σκηνικό! Κλείνουν τους δρόμους οι αγρότες... τους κατηγορούν γιατί κάποιος μεταφέρει ευπαθή προϊόντα και έπαθε ζημιά. Κάνουν απεργία οι υπάλληλοι της Δ.Ε.Η., θα βγάλουν κρεοπώληδες να πουν πως χαλάνε τα κρέατά τους. Για το ότι κάποιοι από αυτούς μας δίνουν από τα χαλασμένα... ούτε λόγος! Κάνουν απεργία οι τραπεζικοί υπάλληλοι... βγάζουν κάποιους που... θα κλείσουν τα μαγαζιά τους γιατί ο κόσμος έμεινε από μετρητά και δεν ψωνίζει. Λέτε και όταν είναι ανοιχτές, του κόσμου του τρέχουν τα λεφτά από τα μπατζάκια! Οι μαθητές κάνουν πορεία... εμφανίζονται ξαφνικά 40-50 άτομα και σπάνε ότι βρουν. Αλήτες κι αυτοί!
Μη σας κουράζω όμως... κάθε φορά που ένας κλάδος αγωνίζεται για τα δικαιώματά του, αντί να γίνεται συζήτηση γι' αυτά, ασχολούμαστε με το ποιους βλάπτει η απεργία τους ή η κινητοποίησή τους! Αν αυτό δεν λέγεται "αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης"... δώστε μου εσείς άλλον ορισμό.
Εγώ δυστυχώς δεν είμαι κουκουλοφόρος. Δεν συμμετείχα ποτέ σε κανενός είδους επεισόδιο. Δεν πήγα καν στις πορείες για να ξέρω! Να ξέρω αν είναι αυτοί που σπάνε τα καταστήματα μιας ήδη λαβωμένης αγοράς, ή αν είναι προβοκάτορες. Αυτό που ξέρω είναι πως μερικές μέρες πριν τη δολοφονία του μικρού Αλέξανδρου, σε μια συζήτηση με φίλους λέγαμε πως "δεν θα αργήσει να ξεσηκωθεί ο κόσμος! Δεν αντέχει άλλο αυτή τη κατάσταση!"
Και ο φόβος μου τώρα είναι μήπως κάποια στιγμή γίνει πραγματικά μιαν άλλη "επανάσταση" την οποία θα γιορτάζουμε μετά από 35 χρόνια, και με ρωτήσει ο γιος μου: "Εσύ μπαμπά, που ήσουν τότε?" Κι εγώ, σκύβοντας το κεφάλι γεμάτος ντροπή του απαντήσω "Στον καναπέ παιδί μου! Στον καναπέ ήμουν, και άκουγα πως αυτοί ήταν απλά μερικοί αλήτες, που ρήμαζαν ότι έβρισκαν μπροστά τους"

Υ. Γ. Όλα αυτά είναι απλές σκέψεις, από έναν απλό πολίτη. Ούτε "δεξιό", ούτε "αριστερό", ούτε "αναρχικό", ούτε "αντιεξουσιαστή". Δεν έχουν σκοπό να στρέψουν κανέναν σε καμία ενέργεια. Δεν κατηγορώ κανέναν, και δεν "αθοώνω" επίσης κανέναν, γιατί απλά δε γνωρίζω τι ακριβώς συμβαίνει. Η μοναδική πληροφόρησή μου, είναι αυτή των Μ.Μ.Ε. που ποτέ δεν εμπιστεύομαι!
Τέλος, φυσικά και καταδικάζω όλα όσα γίνονται στους δρόμους της χώρας μας, από όποιους κι αν προέρχονται.

4 σχόλια:

koulpa είπε...

από μεγάλο μέρος της βολεμένης μεσαίας τάξης ακούγονταν αυτά τότε.. όχι μόνο από τους καθοδηγουμενους δημοσιογραφους.. τώρα δε μπορώ να καταλάβω.. δεν καταλαβαίνει το καιφάλαιο ότι περιορίζοντας τη μεσαία τάξη.. χάνει τους δούλους και υποστηριχτές του;.. αλλά πάλι για ποιού λαού την οργή μηλούμε.. αυτού του λαού που μετά από όλα όσα συνεβησαν πέρσι ξαναψήφισαν την ίδια περίπου βουλή;
καλημέρα:):)

KouKos είπε...

Μα και στις επόμενες εκλογές, τα ίδια περίπου δε θα ψηφίσουμε?
Και δεν είναι μόνο τα δυο κόματα Κούλπα μου... είναι όλα! Πόσο πιο ξεκάθαρα μπορεί να φανεί το ότι όλοι προσπαθούν να κερδίσουν ψήφους σήμερα? Δήθεν μαχητές υπέρ του πολίτη! Κι ενώ βλέπεις το θλιμένο βλέμμα τους... μόλις σβήνουν τα φώτα, τρίβουν τα χέρια τους!
Δυστυχώς όλοι υπηρετούν το ίδιο σύστημα. Κι όταν εμφανίζεται και κανένας νέος... περιτριγυρίζεται από τους παλιούς, οι οποίοι του μαθαίνουν πως θα γίνει όμοιός τους.

maroula είπε...

Ωραίες σκέψεις.... Εγώ το μόνο που έχω να πω είναι ότι σίγουρα δεν μπορούμε να έχουμε ολοκληρωμένη άποψη μόνο από τα Μ.Μ.Ε και πως κάθε επανάσταση, κάθε απεργία σίγουρα έχει και κάποιο αντίκτυπο και για την επιτυχία της κάποιοι θυσιάζονται οι ίδιοι ή οι περιουσίες τους! Αυτό δεν έγινε και στο Πολυτεχνείο; Ή μήπως όλοι αυτοί που χάνουν τώρα τις περιουσίες τους δεν έχουν χάσει την ελευθερία τους εδώ και καιρό; Ο κόσμος αγανάκτησε πια!!!
Υ.Γ. Έχεις να πεις πολλά άλλα στα παιδιά σου, μην σε αγχώνει αυτό... :)

Wonderfully Unpredictable είπε...

ένα από τα πιο όμορφα κείμενα που έχω διαβάσει